UNESCO rendit katër pasuri botërore që përfshijnë Shqipërinë: dy kulturore, një natyrore dhe një të përzier. Disa ndahen me vende të tjera. Numërohet regjistrimi, jo çdo qytet apo pjesë pylli brenda tij. Një vend në listën paraprake nuk është ende pasuri e regjistruar.
Dokumentet e UNESCO-s japin kufijtë, datat dhe raportet e ruajtjes. Janë më të sakta se një emërtim i përgjithshëm turistik dhe dallojnë parkun arkeologjik, qendrën historike dhe zonën natyrore të mbrojtur.
Regjistrimi i parë shqiptar ruan shtresa nga vendbanimi i lashtë te fuqitë e mëvonshme mesdhetare. Teatri, baptisteri, muret dhe mjedisi ujor i japin karakter. Pasuria u zgjerua më 1999. Kontrolloni hyrjen aktuale dhe respektoni mbylljet e përkohshme për ruajtje.
Gjirokastra u regjistrua më 2005; Berati u përfshi me zgjerimin e vitit 2008. Së bashku formojnë një pasuri që dëshmon jetën historike urbane dhe arkitekturën osmane. Shtëpitë në shpatet e Beratit dhe banesat me çati guri të Gjirokastrës janë shprehje të ndryshme të trashëgimisë. Të dy janë qytete të banuara, ku privatësia ka rëndësi.
Pjesët shqiptare iu shtuan pasurisë ndërkombëtare të pyjeve të ahut më 2017. Rëndësia lidhet me ekosistemet dhe proceset natyrore, jo me shërbimet për vizitorë. Janë peizazhe të largëta të mbrojtura. Verifikoni shtigjet dhe hyrjen me administratën përkatëse; emri UNESCO nuk nënkupton domosdoshmërisht shëtitje të shënuar njëditore.
Bregu shqiptar u përfshi në pasurinë e përbashkët të Ohrit më 2019. Historia natyrore e liqenit dhe peizazhi kulturor njihen së bashku. Pogradeci dhe vendbanimet pranë liqenit ofrojnë ritëm tjetër nga bregdeti Jon. Kalimi në bregun tjetër mund të përfshijë kufi ndërkombëtar, dokumente dhe organizim tjetër transporti.
Trashëgimia përfshin edhe praktika të përcjella mes njerëzve: iso-polifoninë, veshjet e artizanatin tradicional dhe krijimin e interpretimin me lahutë, instrument me hark i lidhur me rrëfimin epik. Këto i përkasin trashëgimisë kulturore jomateriale, sistem tjetër i UNESCO-s nga katër pasuritë botërore më sipër.
Kontrolloni elementin, vitin dhe kategorinë e saktë në regjistrin e trashëgimisë së gjallë. Një regjistrim për ruajtje nuk garanton shfaqje publike në një ditë të caktuar. Ndiqni aktivitetet e shpallura, përmendni interpretuesit kur ndani punën e tyre dhe kërkoni leje para regjistrimit.
